Malcolm nam afscheid van Fred Velghe: met woorden

Woensdag 18 januari 2017

Hieronder staat de tekst die ik tijdens de plechtigheid heb voorgelezen. Geen idee of iemand er iets aan heeft, maar ik weet dat veel mensen vanwege hun werk of andere verplichtingen niet konden komen. Er waren weinig mensen die het woord wilden nemen, maar ik heb toch geprobeerd te verwoorden wat dit afscheid voor mij betekent.

Ik ben natuurlijk niet de enige die heeft gesproken. Steve heeft ook een emotioneel relaas verteld over alles wat Fred voor hem was en blijft. Misschien zet hij zijn eigen tekst ook nog wel eens online, maar daar beslis ik natuurlijk niet over.



Men zegt altijd over een overledene dat hij zal worden gemist, maar Fred zal werkelijk bij iedereen blijven voortleven in goede herinneringen. Iedereen die hem ooit heeft gekend, zal Fred voor altijd blijven herkennen in een van de volgende beschrijvingen. Ik begin met de meest voor de hand liggende.

Fred de alomtegenwoordige muziekfanaat
Fred communiceerde niet zozeer met woord of met beeld, maar met geluid. Muziek betekende alles voor hem en elke dag opnieuw ging hij op zoek naar nieuwe bands en nieuwe songs om zijn sowieso al indrukwekkende muziekkennis aan te vullen. Een simpele vraag bewijst alles: wie heeft er de voorbije twintig jaar vijf concerten bijgewoond waar Fred niet was? Eentje lukt nog wel, maar vijf is echt niet gemakkelijk. En voor wie nu echt begint te tellen: een festival telt slechts als een enkel concert.

Fred de sociale
Fred kwam overal en kende iedereen. Fred kon met zowat iedereen overeenkomen en ging om met de meest uiteenlopende figuren. Tientallen cafébazen kunnen ervan getuigen. Het maakte hem niet alleen uniek, maar ook geliefd in heel de stad en ver daarbuiten. Wie is hem nooit eens onverwacht tegen het lijf gelopen in een café waar men hem niet zou verwachten?

Fred de vrijgevige
Toen het nieuws bekendraakte, was een van de meest voorkomende commentaren van mensen online dat ze het zouden missen plots zijn hand op hun schouder te voelen om hen een pint aan te bieden. Fred deelde wat hij had met iedereen. Niet alleen bier, natuurlijk. Wie heeft er thuis nergens een cd, een LP of zelfs een T-shirt liggen dat hij ongevraagd cadeau heeft gedaan? Fred deed dat niet met een verborgen agenda. Hij probeerde zich niet populair te maken en hij verwachtte er niets voor terug. Hij was gewoon zichzelf.

Fred de eerlijke
Fred liet zijn mening kennen. Als hij het goed vond, mocht iedereen dat weten. Als het hem niet aanstond, idem. Geen valse beleefdheid, diplomatische manoeuvres of hypocrisie. Hij was altijd oprecht en was op dat vlak een voorbeeld dat we allemaal zouden moeten volgen.

Helaas stopt het daar niet bij. Sinds kort was er een nieuw aspect bijgekomen dat zijn leven ingrijpend veranderde.

Fred de patiënt
Ik kan me voorstellen dat niet iedereen op de hoogte was van de ziekte waarmee Fred de laatste weken van zijn leven kampte, maar laat dit zeker niet verwijtend overkomen. Fred was nu eenmaal niet het type dat honderduit over zijn eigen problemen praatte.
Sinds enkele maanden, maar ik kan ook niet zeggen wanneer dat precies is begonnen, had Fred last van zijn gezondheid en vooral veel pijn. Sinds enkele weken had hij zelfs ziekteverlof, waarschijnlijk zijn langste periode van afwezigheid van het werk in jaren en jaren. Hij heeft verschillende dokters en ziekenhuizen bezocht, maar net als zo vele patiënten met niet gemakkelijk verklaarbare pijnklachten is hij door zogenaamde professionals heen en weer geduwd tussen onbegrip, onwil en onwetendheid. Dit was helaas ook een deel van zijn leven.

Geef commentaar

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Filtered HTML