Malcolm denkt na: over de hedendaagse militaire dreiging

Zaterdag 9 september 2017

Nu ik na een korte buitenlandse vakantie weer bij ben met alle actualiteit die ik heb gemist, wil ik nog eens een punt onder de aandacht brengen dat door veel te veel mensen wordt genegeerd. Hoewel de titel misschien anders laat vermoeden, heeft deze tekst dan ook geen betrekking op de situatie in Noord-Korea.

Het conflict tussen de VS en Noord-Korea doet me trouwens denken aan wat ik vroeger vaak op de Oude Markt in Leuven heb gezien. Twee niet al te snuggere jongens met een laag zelfbeeld gingen op stap met als belangrijkste doel te bewijzen hoe stoer ze wel niet waren. Na enkele pintjes in een café als De Colff vonden ze in elkaar een geschikt doelwit. Na wat luid dreigen eindigden ze op de kasseien vlak voor het café waar heel wat werd geroepen en geduwd. Rond hen stonden dan wat anderen die hun eigen belangrijkheid wilden bewijzen door als ad-hoc diplomaten op te treden en zonder gebruik van argumenten op de kandidaat-vechters in te praten. Eventueel hing aan de arm van een van beiden ook nog een pathetisch jammerend lief dat wilde vermijden de oorzaak van haar nakende ongewenste zwangerschap met een blauw oog naar huis te moeten begeleiden. Ik zie weinig verschil met de manier waarop al onze nucleaire machten zich in de internationale pers gedragen.

Maar daarover wil ik het dus niet hebben. Een heel ander artikel heeft namelijk mijn aandacht getrokken. Blijkbaar worden in West-Europa steeds meer militairen ontmaskerd die zich organiseren om zelf aanslagen te plannen. Dergelijke aanslagen zijn er tot nu toe niet geweest, maar dat betekent natuurlijk niets. Het kan vandaag nog prijs zijn.

De betrokken militairen vinden de aanpak van hun regeringen ten aanzien van de terreurdreiging en de aanwezigheid van islamistische militanten blijkbaar te soft. Om hier iets aan te veranderen, willen ze ervoor zorgen dat buitenlanders de schuld krijgen voor bommen die ze zelf plaatsen. Dit zou de bevolking ertoe moeten aanzetten om harde reacties te eisen. Die eis zou hen dan weer in staat stellen zich eindelijk op te werpen als wat ze willen zijn, namelijk de verdedigers van het superieure blanke ras. Men noemt zoiets een 'false flag operation', oftewel een geheime operatie die tegen de eigen belangen lijkt in te gaan, maar ze onrechtstreeks wel ten goede komt.

Wie denkt dat zoiets vergezocht is, herinner ik graag aan de bloederige aanslag op het treinstation van de Italiaanse stad Bologna op 2 augustus 1980. De daders hadden geen hekel aan een bepaalde spaghettisaus, die in Italië onder die naam overigens niet bestaat, maar wel aan alles wat links was. Bologna was in die tijd zowat de meest linkse stad van heel het land en werd door de communistische partij bestuurd. Bovendien waren er in de periode heel wat extreemlinkse organisaties actief in het land, met als bekendste voorbeeld natuurlijk de Brigate Rosse of Rode Brigade. Om 10.25 uur ontplofte de bom in de wachtzaal van het overvolle station en resulteerde in 85 doden en meer dan 200 gewonden.

De daders, in het bijzonder een aantal leden van de Nuclei Armati Rivoluzionari, hadden gehoopt de schuld voor de aanslag bij een linkse terroristische organisatie te leggen en zo de bevolking warm te maken voor een politiestaat die het openbaar leven zou controleren [1]. Dit is niet gelukt en heel wat neofascistische betrokkenen, waaronder medewerkers van de Italiaanse inlichtingendienst, zijn voor lange tijd achter de tralies verdwenen.

Dit kan opnieuw gebeuren. Recent zijn in Groot-Brittannië en Duitsland militairen opgepakt, maar in eigen land hebben we een paar geleden natuurlijk hetzelfde meegemaakt met het zogenaamde Bloed, Bodem, Eer en Trouw, de benaming die de pers heeft bedacht voor wat eigenlijk gewoon een afdeling van van de internationale neonazi-organisatie Blood & Honour was. Militairen gebruikten een oefenterrein van het leger om zichzelf en gelijkgezinden te trainen voor het plegen van een aanslag die ze dan namens een islamitische organisatie zouden opeisen. Deze tendens is om verschillende redenen veel gevaarlijker dan men op het eerste gezicht zou denken.

Ten eerste: we trainen deze mensen eigenlijk zelf. Zowat iedereen is welkom in het leger, mits aan een paar vereisten inzake fysieke conditie en leeftijd wordt voldaan. Het leger traint, met andere woorden, onbewust ook een aantal potentiële moordenaars die de eigen bevolking als een doelwit beschouwen om hun politiek doel te bereiken. Landsverdediging zou ik dat niet noemen.

Ten tweede: deze mensen hebben toegang tot wapens en explosieven. Het leger houdt natuurlijk een inventaris bij van al het materieel dat in de depots ligt opgeslagen, maar dat biedt geen garanties. Al die militairen hebben natuurlijk hun eigen taken en een van die taken kan erin bestaan dat ze in een opslagplaats voor wapens werken. Een inventaris vervalsen, is voor een insider niet zo moeilijk.

Ten derde: we bieden deze mensen de kans internationale contacten op te bouwen. Ze doen dat zelfs op onze kosten, want het Belgisch leger neemt al jaren deel aan verschillende buitenlandse missies, van Afghanistan tot de vredesmacht in ex-Joegoslavië. Ter plekke komen ze ongetwijfeld in contact met zeer louche types. Ze worden tenslotte niet naar de meest vreedzame plekken op aarde gestuurd. In een oorlogszone is het, zeker als men met bankbiljetten kan zwaaien, gemakkelijk contacten te leggen met mensen die wapens of explosieven te koop aanbieden. Bovendien kunnen onze soldaten ook contacten leggen met gelijkgezinden in detachementen die door andere landen zijn gestuurd.

Ten vierde: deze mensen kunnen buiten de schijnwerpers hun eigen rekruteringscampagne opzetten. Om veiligheidsredenen krijgt de publieke opinie slechts beperkte informatie over wat zich binnen de muren van onze kazernes afspeelt. Voor extreemrechtse fanatici is het gemakkelijk om zonder het minste toezicht propaganda te verspreiden en anderen, in het bijzonder racisten die dergelijke acties eerder nog niet overwogen, van hun standpunt te overtuigen. Zo kunnen ze hun ledenaantal uitbreiden zonder dat iemand hier enig zicht op heeft.

Dit klinkt allemaal vrij angstaanjagend, maar het wordt nog erger.

Ten vijfde: het zou kunnen lukken. Wie de recentste politieke peiling  heeft gezien, weet waar de politieke prioriteiten van de gemiddelde Vlaming [2] liggen. Blijkbaar ligt de Vlaming niet wakker van zijn gezondheid, zijn werk of zijn sociale zekerheid. Om de populairste politicus te worden, volstaat het wat buitenlanders weg te sturen. Er is een racistische onderstroom in dit land en ik sluit niet uit dat een paar welgemikte aanslagen kunnen volstaan om de bevolking helemaal te winnen voor de idee van een totalitaire staat die veiligheid garandeert ten koste van alles wat het leven de moeite waard maakt.

Ten zesde: democratieën vormen sowieso de minderheid en staan steeds meer onder druk. De Turkse regering heeft al bewezen hoe snel het kan gaan. Een mislukte coup waarvan nog steeds niet is bewezen wie er nu eigenlijk achter zat, volstond om de bevolking zelf om een dictatuur te laten smeken. In steeds meer landen vinden regeringsleiders het niet meer nodig de illusie van een regering van het volk voor het volk in stand te houden en komen ze uit voor hun ware aard, een regering van de elite voor de elite. Waarom zou West-Europa aan deze internationale trend ontsnappen?

Ten zevende: er is geen tegengewicht. Indien deze extreemrechtse elementen erin slagen voldoende van hun medesoldaten te overtuigen, is er niemand meer om hen tegen te houden. Dit klinkt vergezocht, maar uiteindelijk komt het neer op twee vragen waarvoor men naar de geschiedenis van de voorbije 150 jaar moet kijken. Welke dictatuur is ooit ontstaan zonder de steun van het leger? Welke dictatuur is ooit ten val gekomen zonder eerst de steun van het leger te verliezen? Het zijn vragen die men moet durven stellen, ook in een land als België.

---------------------
[1] Dit is geen obscure samenzweringstheorie, maar het resultaat van het officieel onderzoek. De aanslag heeft zelfs een eigen Wikipedia-pagina waarop meer informatie te vinden is.
[2] Ik gebruik de term hier natuurlijk als een omschrijving van Nederlandstalige mensen die de Belgische nationaliteit hebben. Met volksidentiteit of soortgelijke verzinsels heeft dit niets te maken.

 

Geef commentaar

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Filtered HTML