Malcolm analyseert: de politieke stommiteit van vorige week

Woensdag 12 juli 2017

Het is al een tijdje geleden dat ik nog heb uitgeweid over de verschillende gradaties van idiotie waaraan ‘onze’ volksvertegenwoordigers ten prooi zijn gevallen, maar het is tijd voor een illustratief punt dat aan de aandacht van de media is ontsnapt. Onze journalisten hebben het dan ook veel te druk met het schrijven van nietszeggende tekstjes die de ruimte tussen advertenties moeten vullen.

De context is de discussie over acrylamide [1], een product dat vrijkomt als bepaalde voedingsmiddelen te warm worden. Concreet komt het er bijvoorbeeld op neer dat op te hoge temperaturen gefrituurde aardappelen kankerverwekkend zouden zijn. De Europese Commissie heeft heel wat geld aan wetenschappelijk onderzoek naar de gezondheidseffecten van acrylamide besteed en denkt nu aan een richtlijn om bepaalde bereidingstechnieken aan banden te leggen. Een van de mogelijke gevolgen zou belangrijk kunnen zijn voor de Belgische frituuruitbaters. De unieke smaak van Belgische frieten is immers een gevolg van de gewoonte de stukjes aardappel tweemaal te frituren, wat hen natuurlijk ook tweemaal aan die hogere temperaturen blootstelt.

Ik wil niet ingaan op de discussie over de wenselijkheid van een Europese richtlijn of over de geldigheid van de wetenschappelijke conclusies die uit de onderzoeken zijn voortgevloeid. Ik wil het hebben over het debat dat het Vlaams Parlement op woensdag 5 juli over dit onderwerp heeft gehouden. De aanleiding van dit debat was een voorstel van resolutie waarin enkele Vlaamse volksvertegenwoordigers de Vlaamse Regering oproepen om zelf wetenschappelijk onderzoek te laten uitvoeren, om de Vlaamse argumenten tegen een verbod op het tweemaal bakken van frieten aan de Europese Commissie voor te leggen en om de unieke smaak van de Belgische frieten niet verloren te laten gaan [2].

Officieel is elk voorstel van resolutie tot de Vlaamse Regering gericht, maar in het licht van de ingewikkelde bevoegdheidsverdeling in dit land staat telkens vermeld welke minister wordt verondersteld zich hiermee bezig te houden. Zo vermeldt een voorstel van resolutie over de kwaliteit van ons onderwijs als bevoegde minister natuurlijk de minister van Onderwijs en niet de minister van Binnenlands Bestuur, enzovoorts. Maar wie heeft namens de Vlaamse Regering de bespreking van dit specifiek voorstel van resolutie bijgewoond?

Aangezien de Europese Commissie zich focust op de effecten van acrylamide op de menselijke gezondheid, zou men kunnen denken dat het de minister van Volksgezondheid was. Maar neen, minister Vandeurzen was niet aanwezig.

Aangezien het in het bijzonder om de verwerking van aardappelen gaat, zou men kunnen denken dat het de minister van Landbouw was. Maar neen, minister Schauvliege was niet aanwezig.

Aangezien tijdens het debat vrij vaak naar de eigenheid van onze friettraditie en naar onze typisch Vlaamse gastronomische cultuur is verwezen, zou men met wat fantasie kunnen denken dat het de minister van Cultuur was. Maar neen, minister Gatz was niet aanwezig.

Aangezien het om een buitenlandse aangelegenheid gaat, meer bepaald een discussie tussen de Vlaamse Regering en de Europese Commissie, zou men kunnen denken dat het de minister van Buitenlands Beleid was. Maar neen, minister Bourgeois was niet aanwezig.

Aangezien de kwestie de gemoederen blijkbaar flink beroert, zou men kunnen denken dat het om een zaak van algemeen belang gaat die de aandacht van de voltallige Vlaamse Regering opeist. Maar neen, minister-president Bourgeois was, zoals al vermeld, niet aanwezig.

Aangezien het om de inkomsten van onze frituuruitbaters gaat, zou men kunnen denken dat het de minister van Economie was. Maar neen, minister Muyters was niet aanwezig.

Wie heeft dan wel namens de Vlaamse Regering gesproken? Wel, volgens onze machthebbers was dat de taak van niemand minder dan Ben Weyts, de minister van Toerisme.

Blijkbaar vormen onze frieten een deel van onze internationale uitstraling. Dat onze frituuruitbaters vooral frieten bakken voor de inheemse bevolking, maakt blijkbaar niet uit. Hetzelfde geldt voor de smaak van het product, de gezondheid van de mensen of de machtsverhoudingen tussen de Europese Commissie en een deelstaatregering. Het gaat in de eerste plaats om de wijze waarop de Vlaamse Regering dit gewest ten aanzien van potentiële bezoekers uit het buitenland kan promoten. Blijkbaar is dat een belangrijker element dan alle andere bevoegdheden die ik hierboven heb opgesomd. Zijn onze politici echt zo ver van de realiteit vervreemd? Wel, ze wekken in elk geval die indruk.

------------------
[1] Wie meer wil weten over deze organische verbinding kan natuurlijk terecht op Wikipedia.
[2] In de pers is vooral kritiek verschenen over de behandeling van dit voorstel van resolutie, vooral in het licht van andere maatschappelijke problemen die waarschijnlijk belangrijker en dringender zijn, maar helemaal niet zijn behandeld. Die kritiek is allicht terecht, maar ik wil er toch op wijzen dat we niet alle geneugten des levens overboord mogen gooien om toch maar een half jaartje langer te kunnen leven. Ik verdedig ongezonde gewoontes, want ik zou me liever 60 jaar amuseren dan me 100 jaar te vervelen.

Geef commentaar

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Filtered HTML